دانلود پایان نامه

متن کامل پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد رشته : علوم اجتماعی

گرایش : روزنامه نگاری

عنوان :بررسی نقش جشنواره های موضوعی تئاتر در تغییر نگرش نویسندگان و کارگردانان هنرهای نمایشی تهران

 

دانشگاه آزاداسلامی

واحد تهران مرکزی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A )رشته ارتباطات اجتماعی

گرایش: روزنامه نگاری

 

عنوان:

بررسی نقش جشنواره های موضوعی تئاتر در تغییر نگرش نویسندگان و کارگردانان هنرهای نمایشی تهران

 

استاد راهنما:

دکتر فیروز دیندار فرکوش

استاد مشاور:

دکتر حسن رستمی

زمستان 92

(در فایل دانلودی نام نویسنده موجود است)

تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

(ممکن است هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

چکیده

توجه به تئاترهای موضوعی و کارکرد آنها به واسطه رایج بودن آنها در کشور ما مسئله ای حائز اهمیت است. به نظر می رسد کار کردن این گونه تئاترها و قرار گرفتن در قالب غیر منعطف و چارچوب بندی شده آنها هنرمند را از پرداختن آزادانه به این هنر و رسانه قوی و ایجاد خلاقیت در این وادی باز می دارد.

این پژوهش بر آن است که این موضوع را مورد بررسی قرار دهد و به این پرسش پاسخ دهد که آیا برگزاری جشنواره های موضوعی تئاتر در تغییر نگرش کارگردانان و نویسندگان موثر بوده است یا خیر؟

برای دست یابی به نتایج در این پژوهش از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه استفاده شده است و جامعه آماری این پژوهش نویسندگان و کارگردانان عضو مرکز هنرهای نمایشی شهر تهران است. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این سوال اصلی است که برگزاری جشنواره های موضوعی تا چه میزان در تغییر نگرش و جهان بینی نویسندگان و کارگردانان تئاتر تأثیر دارد.

 

 

واژگان کلیدی:

تئاتر، جشنواره های موضوعی، نویسنده، کارگردان، تغییر نگرش

 

 

فهرست مطالب

فصل اول

کلیات پژوهش

1-1-مقدمه. 1

1-2-بیان مساله تحقیق.. 3

1-3-اهمیت و ضرورت انجام تحقیق.. 4

1-4-اهداف پژوهش… 4

1-4-1- هدف کلی پژوهش… 4

1-5-سوالات و فرضیه های تحقیق: 5

1-6-تعریف مفاهیم: 5

1-6-1- تئاتر. 5

1-6-2- جشنواره های موضوعی.. 6

فصل دوم

ادبیات و پیشینه پژوهش

2-1- چهار چوب نظری پژوهش… 8

2-1-1- نمایش و نقش عناصر نمایشی.. 8

2-1-2-  نمایش و تعریف آن.. 8

2-1-3- تاریخچه. 10

2-1-4- تئاتر معاصر ایران.. 13

2-1-4-1-نمایش در عصر مشروطه: 13

2-1-4-2-تئاتر دوره پهلوی.. 15

2-1-4-3-دعوای تئاتر ملی.. 20

2-1-4-4- نمایشنامه. 26

2-1-4-5- کارگردان.. 27

2-1-4-6- بازیگر. 28

2-1-4-7-حرکت… 29

2-1-4-7-ریتم. 30

2-1-4-8- رقص…. 32

2-1-4-8- گفتار و بیان.. 33

2-1-4-9-طراحی صحنه. 34

2-1-4-9- لباس… 36

2-1-4-10-نور در نمایش… 37

2-1-4-11-گریم در نمایش… 39

2-1-4-12-جلوه های صوتی.. 39

2-1-4-13-وسایل صحنه. 40

2-1-4-14-تماشاگر. 41

2-2- گونه های نمایشی.. 44

2-2-1- تراژدی.. 44

2-2-2- کمدی.. 46

2-2-3- فارس… 48

2-2-4- ملودرام. 50

2-2-5- تراژیکمدی.. 52

2-3- نمایش و انواع آن در ایران.. 53

2-3-1- بازی های نمایشی.. 55

2-3-2-  نمایش عروسکی.. 56

2-3-4- تعزیه. 57

2-4- سبک های هنری- نمایشی.. 58

2-4-1- کلاسی سیسم. 58

2-4-2- رمانتی سیسم. 58

2-4-3-  رئالیسم. 59

2-4-4- ناتورالیسم. 59

2-4-5- سمبولیسم. 59

2-4-6- اکسپرسیونیسم. 60

2-4-7- دادائیسم. 60

2-4-8- سوررئالیسم. 60

2-4-9- اگزیستانسیالیسم. 61

2-4-10- پست مدرنیسم. 61

2-4-11- آوانگاردیسم. 61

2-5- نظریات تئاتر. 62

2-5-1-  نظریه روان کاوی.. 62

2-5-1-1- فروید. 62

2-5-1-2- ژاک لاکان.. 66

2-5-1-3-  نظریه فمینیستی و جنسیت… 68

2-5-1-4- کاریل چرچیل و توزاک شانگ…. 71

2-5-1-5- نظریه دریافت و واکنش مخاطب… 74

2-5-1-7-اقتباس تئاتری.. 79

2-5-1-8-اولنای دیوید ممت… 80

2-5-1-9-نظریه ماتریالیستی، پسامدرن و پسا استعماری.. 83

2-5-1-10-نظریه پسامدرن.. 83

2-5-1-11- پسامدرنیسم و تئاتر. 86

2-5-1-12-  نظریه پسااستعماری.. 88

2-5-1-13-  توفان امه سزر. 91

2-6- نظریه های شرطی سازی پاولف،اسکینر و ثرندایک.. 92

2-6-1 شرطی شدن کلاسیک چسیت؟. 92

2-6-2-  شرطی شدن در سطح بالاتر. 93

2-6-3-تعمیم و تمیز محرک.. 94

2-6-4-خاموشی و برگشت خود به خودی.. 94

2-6-5-شرطی شدن کلاسیک انسانها : 95

2-6-6-انتقادات از نظریه ثرندایک: 98

2-7-نظریه شرطی سازی کنشگر اسکینر. 98

2-7-1-رفتار پاسخ گر و رفتار کنشگر. 98

2-7-2-تقویت کننده های مثبت و منفی : 100

2-8-پیشینه پژوهش… 101

فصل سوم

روش شناسی پژوهش

3-1- روش پژوهش… 103

3-2- جامعه آماری.. 103

3-3- حجم نمونه و روش نمونه گیری.. 103

3-4- روش جمع آوری داده ها 104

3-5- ابزارگرد آوری اطلاعات… 104

3-6- روش تجزیه و تحلیل داده ها 104

 

 

 

فصل چهارم

تجزیه و تحلیل داده ها

4-1- مقدمه. 106

4-2- ویژگی های جمعیت شناختی.. 106

جدول4-1: توزیع فراوانی جنسیت در نمونه مورد مطالعه. 106

جدول4-2: توزیع فراوانی وضعیت تاهل در نمونه مورد مطالعه. 107

جدول4-3: توزیع فراوانی بازه سنی در نمونه مورد مطالعه. 107

جدول4-4: توزیع فراوانی تحصیلات در نمونه مورد مطالعه. 108

جدول4-5: توزیع فراوانی سابقه در نمونه مورد مطالعه. 108

جدول4-6: توزیع فراوانی زمینه فعالیت در نمونه مورد مطالعه. 109

4-3-یافته های توصیفی.. 121

جدول 4-34 میانگین و انحراف متغیر های پژوهش… 121

4-4- یافته های استنباطی.. 122

فصل پنجم

بحث و نتیجه گیری

5-1- بحث و نتیجه گیری.. 127

5-2- محدودیت های پژوهش… 129

5-3- پیشنهادات پژوهشی.. 129

 

 

فصل اول

کلیات پژوهش

 

1-    مقدمه

از زمانی که میرزا فتحعلی آخوندزاده اولین «دراما»ی ایرانی، ملا ابراهیم خلیل کیمیاگر، را در 1229ق، پنج سال بعد از قرارداد ترکمانچای نوشت(خلج،17:1381 )، گونه ادبی جدیدی در میدان ادبی ایران به وجود آمد که در طول بیش از یک قرن، بنا به فراز و فرود راه، تولیدات چندی داشته است. این لحظه پاگیری نمایش­نامه نویسی جدید در ایران مقارن و همخوان با تاریخ مدرنیته[1] است: میرزا آقا تبریزی و مرتضی قلی خان مویدالممالک نیز پیش از صدور فرمان مشروطه به سیاق غرب، نمایش نامه می نوشتند.(بکتاش، 13: 1356). از آن زمان تا کنون به تناسب شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه این هنر دستخوش تغییرات متفاوتی شده است. و در دهه های اخیر جشنواره های موضوعی تئاتر بیشتر در جامعه رایج شده اند و محتوای این جشنواره­ها جامعه هنری و به تبع آن مخاطبان را دستخوش تغییرات کرده و عکس العمل های متفاوتی در این خصوص ایجاد شده است.

همه رسانه ها در کار زیر و رو کردن محتویات اندیشه های ما هستند و حضورشان در زندگی ما از لحاظ شخصی، سیاسی، اقتصادی، زیبا شناختی، روانشناسی، اخلاقی و اجتماعی آن چنان نافذ و گسترده است که ما به هیچ رو از تماس، تأثیر پذیری و تغییری که در ما پدید می آورند در امان نخواهیم ماند(کمالی پور،63: 1371).

از آغاز شکل گیری تئاتر در جهان، تا کنون پیشرفت های چشمگیری در وجوه گوناگون این هنر از جمله نمایش­نامه نویسی، کارگردانی، بازیگری، طراحی صحنه و… حاصل شده است و سبک های اجرایی و مکاتب گوناگونی در دوره های مختلف ثبت و ضبط شده است. به گونه­ای که هنرمندان هر کشور، در طول تاریخ، شیوه­ها و سبک­ها و سنت­هایی را به وجود آورده­اند که برای هنرمندان معاصر و آینده خزاین و منابع علمی به شمار می­روند. (ناظرزاده کرمانی،14، 1367)

تعامل و مشارکت افراد گروه در طول تمرین اهمیت دارد و همین تعامل و مشارکت است که موجب تعییر در رفتار و نگرش آنان می­شود. به این موضوعات باید محتوا و موضوع و سوژه های تئاتر را نیز اضافه کرد و باز بودن دست نویسنده و یا کارگردان و بازیگران تئاتر برای قدم زدن در این عرصه، به نسبت آزاد بودن یا درگیر بودن در قالب های از پیش تعیین شده، نوآوری، خلاقیت، احساس و کار دست اندرکاران این هنر نیز تحت الشعاع قرار خواهد گرفت.

در همین مجال باید به این نکته اشاره کرد که تئاتر از بدو پیدایش زمینه ­های کاربردی خود را در حوزه های گوناگون مانند روانشناسی فردی و اجتماعی، مسایل سیاسی و حتی تأثیرگذاری در حوزه­ اقتصادی نشان داده است. به طور مثال در مقوله­ی روانشناسی، مبحث کاتارسیس[2] همچنان از جمله موضوعاتی است که اکنون نیز در محافل دانشگاهی بررسی می­شود. عموم صاحب نظران و نظریه پردازان تئاتر بر این عقیده اند که مفاهیمی چون سایکو دراما[3] و دراماتراپی[4] که از علوم متأخر در روانشناسی هستند، ریشه در مفهوم کاتارسیس دارند: هر چند نیچه[5] معتقد است که برداشت ارسطو از مفهوم کاتارسیس بیشتر جنبه اخلاقی دارد، اما هم او و هم ارسطو بر ساخت درمانی کاتارسیس توافق دارند. (M.S, 1995, 227)

حال باید دید آیا جشنواره های موضوعی با درصد بالایی از عدم انعطاف و محدودیت موضوعی که دارند رسالت واقعی این رسانه را می توانند بر عهده بگیرند یا خیر.

طی چند قرن اخیر، به ویژه زمانی که کارگردان به عنوان مهم­ترین عامل تولید تئاتر رسما اعلام موجودیت کرد، کارگردانهای مؤلفی که به نظریه پردازی نیز پرداختند، با اشراف بر وجه زیبایی شناختی تئاتر، از این هنر به عنوان امکان و ابزاری اجتماعی برای اصلاح و تغییر رفتارهای فردی و اجتماعی بهره برده­اند. از جمله مشهورترین این افراد برتولت برشت[6]، کارگردان نامی و فقید تئاتر آلمان است که نظریه تئاتر آموزشی او در واقع نظریه انقلابی در عرصه تئاتر بود.

برشت اعتقاد داشت که وجه مهم تئاتر همان ساحت بیدارکننده و تعلیم دهنده آن است که با تکیه بر آن می­توان به اصلاحات سیاسی و اجتماعی پرداخت.(Brecht, 1964). بر این اساس برشت توده­ی تماشاگران را مخاطب اصلی خود می­دانست و نه آنان که صرفا برای لذت و سرگرمی به تئاتر آمده بودند. از این رو نظریات او در تقابل با نظریات استانیسلاوسکی قرار داشت. در حقیقت برشت از تماشاگران می­خواست تا درباره­ی آنچه که روی صحنه می­بیند فکر کند، آن را ارزیابی کرده و درباره­اش تصمیم بگیرد و سپس بیرون رفته و شرایط ناگواری را که در آنجا دیده است، تغییر دهد(هولتن، 1384، 247) بنابراین تماشاگر نباید در فرایند اجرای تئاتر غرق شود و منفعلانه از ان صرفاَ لذت ببرد بلکه تئاتر باید او را بیدار و آگاه کند و نظر برشت بر آن بود که چنین کاری با بیگانه ساختن رویدادها شدنی است.(همان 247).

1-2-    بیان مساله تحقیق

امروز تئاترصرفا فقط یک هنر نیست، هنری که مادر سایر هنرهاست. بلکه یک رسانه قوی محسوب می شود که خیلی راحت می تواند مفاهیم ریز و درشت را به مخاطب منتقل کند. یک انتقال پیام بی واسطه و مستقیم که از زبان و حس بازیگر نشأت می گیرد و بر گوش و دل و چشم مخاطب اثر گذاشته و او را مسحور آنچه روی صحنه می بیند می کند.

هنر تئاتر صرفا به آنچه روی صحنه رخ می­دهد و در فضایی مشخص و تعریف شده در برابر دیدگان تماشاگران قرار می­گیرد، محدود و منحصر نمی­ شود، بلکه فرایند تمرین و آماده سازی یک نمایش، در تغییر و تحول شخصیت و رفتار افراد یک گروه نمایش مؤثر است. این فرایند گاه می ­تواند با پیش آگاهی انجام شده، مربی یا کارگردان با هدف تأثیرگذاری رفتاری، گروهی را گرد هم آورد، که در این صورت تئاتر به مثابه ابزار و تمهیدی کاربردی و تحول­گرا شناخته می­شود. به این ترتیب تئاتر سودمندی خود را صرف نظر از هنری که وجهی زیبایی­شناسانه و عموما نخبه­گرایانه دارد، و به تعبیری دیگر هنری، فرهنگی، روشنفکری است، نشان می­دهد. با این تعریف، تئاتر افزون بر اینکه به عنوان هنری با پیشینه بیش از 2500 سال جایگاهی رفیع در میان دیگر هنرها دارد، ابزاری تعلیمی_تربیتی به حساب می­آید که وجه فرهنگی_روشنفکر آن تحت الشعاع ساحت کاربردی آن قرار می­گیرد.(آقا عباسی،28،1385)

با این حال سالهاست که برگزاری جشنواره های موضوعی اولویت اصلی متولیان فرهنگی در ارگان های مختلف شده است که این موضوع نویسندگان و کارگردانان را وا می دارد که در چارچوبی مشخص به ارائه آثار بپردازند که روز به روز با تعدد هرچه بیشتر اینگونه جشنواره ها، کم­کم کارنامه هنری یک هنرمند محدود می شود به همین آثار موضوعی که دایره خلاقیت و تنوع در آن بشدت تنگ بوده و هنرمند را از ساختار شکنی و بلند پروازی باز می دارد. به نظر می رسد با فراگیر شدن این امر، تئاتر تبدیل به رسانه ای می شود که فقط پیام های رسمی حاکمیت را انتقال داده و مخاطبین خود را از دست بدهد. این پژوهش بر آن است که این موضوع را مورد بررسی قرار دهد و به این پرسش پاسخ دهد که آیا برگزاری جشنواره های موضوعی تئاتر در تغییر نگرش کارگردانان و نویسندگان موثر بوده است یا خیر؟

[1]. در تاریخ جدید ایران، به دوره زمانی مابین آغاز آشنایی جامعه ایرانی با غرب مدرن و وقوع انقلاب مشروطه، عصر بیداری گفته می­شود. در این دوره رویارویی ایرانیان تحصکرده با غرب مدرن روز به روز بیشتر شد تا آنکه در نهایت منجر به پدید آمدن گونه­ای از اندیشیدن مدرن در ایران و رویکردهای نوسازانه در بین روشنفکران و دولتیان شد؛ اما از آنجا که داستان ورود اندیشه مدرن در ایران با آنچه در غرب گذشت بسیار متفاوت بود، بسیاری به صورتی خاص از مدرنیته در ایران قائل­اند و نامهای گوناگونی بر آن نهاده­اند. برای بحث ر.ک: علی میرسپاسی(1384)، تأملی در مدرنیته ایرانی، ترجمه جلال توکلیان، طرح نو و تقی آزاد ارمکی(1380)، مدرنیته ایرانی، تهران: اجتماع و نیز تقی آزاد رمکی (1379)، اندیشه نوسازی در ایران، تهران: دانشگاه تهران.

تعداد صفحه : 151

قیمت : 14700 تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ****       [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***